ฐานข้อมูลทรัพย์กรชีวภาพ

ชื่อ:

ช้างน้าว

ชื่อวิทยาศาสตร์:

Ochna integerrima (Lour) Merr.

ชื่อวงศ์:

OCHONACEAE

ลักษณะ:

เป็นไม้ยืนต้นหรือไม้พุ่มขนาดเล็ก เป็นไม้ผลัดใบ มีความสูงของต้นประมาณ 3-8 เมตรและอาจสูงได้ถึง 12 เมตร กิ่งก้านแผ่ขยายออก ลำต้นมักคดงอ เปลือกต้นเป็นสีน้ำตาลเข้ม แตกเป็นสะเก็ดเป็นร่องลึก ตามปลายกิ่งมีกาบหุ้มตาลักษณะแข็งและแหลม ใบเป็นใบเดี่ยวออกเรียงสลับ เรียงชิดกันเป็นกลุ่ม ๆ ที่ปลายกิ่ง ลักษณะของใบเป็นรูปใบหอกแกมรูปไข่กลับ ปลายใบแหลมหรือเรียวแหลม พบได้บ้างที่ปลายใบมน ส่วนโคนใบแหลมหรือมน ขอบใบเป็นจักแบบฟันเลื่อยถี่ ใบมีขนาดกว้างประมาณ 2.5-5.5 เซนติเมตร ยาวประมาณ 12-17 เซนติเมตร ผิวใบเรียบ มีเส้นใบข้างประมาณ 7-15 คู่ หักโค้งงอ และมีเส้นระหว่างกลางไม่จรดกัน ใบแก่จะเป็นสีเขียวหม่น ๆ และเหนียวคล้ายแผ่นหนัง ส่วนก้านใบนั้นยาวประมาณ 2-3 มิลลิเมตร และมีหูใบขนาดเล็กหลุดร่วงได้ง่ายที่ทิ้งร่องรอยไว้บนกิ่งก้าน

สรรพคุณ:

แก่นใช้ต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้ประดง เปลือกต้นใช้เป็นยาแก้ไข้ ใบและรากช้างน้าวเป็นยาลดไข้ ช่วยบำรุงระบบย่อยอาหาร ช่วยขับผายลม รากนำมาต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้ผิดสำแดง ใบและรากเป็นยาแก้บิด รากเป็นยาขับพยาธิ ช่วยฟอกน้ำเหลือง แก้โรคน้ำเหลืองเสีย หรือสภาวะที่ภูมิคุ้มกันไม่ดี ช่วยรักษาโรคปวดขา ลำต้นนำมาต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้ปวดเมื่อย ปวดหลัง ปวดเอว เป็นยาแก้ปวดหลัง ช่วยบำรุงน้ำนมของสตรี

โครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืช

ช้างน้าว

รายละเอียดข้อมูล