ฐานข้อมูลทรัพย์กรชีวภาพ

ชื่อพื้นเมือง:

การะเกด

ชื่อวิทยาศาสตร์:

Pandanus tectorius Parkinson ex Du RoiScrewpine

ชื่อวงศ์:

วงศ์เตยทะเล

ชื่อสามัญ:

Screwpine

ชื่ออื่น:

การะเกดด่าง ลำเจียกหนู (กรุงเทพมหานคร), เตยด่าง เตยหอม (ภาคกลาง)

ประเภท:

ไม้พุ่ม

รายละเอียดทั่วไป:

ไม้พุ่มกึ่งไม้ต้น สูง 3-7 ม. ลำต้นมักแตกกิ่งก้านสาขา มีรากอากาศค่อนข้างยาว และใหญ่

ใบ:

ใบเดี่ยวเรียงเวียนสลับกันเป็น 3 เกลียวที่ปลายกิ่ง รูปรางน้ำ ค่อยๆ เรียวแหลมไปหาปลาย ขอบมีหนามแข็งยาว แผ่นใบด้านล่างมีนวล

ดอก:

ดอกเป็นแบบแยกเพศอยู่ต่างต้นกัน ดอกจะออกที่ปลายยอดและมีจำนวนมาก ติดอยู่บนแกนช่อ ดอกจะไม่มีกลีบเลี้ยงและกลีบดอก โดยช่อดอกเพศผู้จะมีลักษณะตั้งตรง มีกาบสีนวลหุ้ม มีกลิ่นหอม

ผล:

ผลจะเบียดกันแน่นเป็นก้อนกลม แต่ละผลมีขนาดกว้างประมาณ 2-6.5 เซนติเมตร และยาวประมาณ 4-7.5 เซนติเมตร เมื่อสุกจะมีกลิ่นหอม โคนสีเหลือง ตรงกลางเป็นสีแดง ส่วนตรงปลายยอดเป็นสีน้ำตาลอมเหลือง ผลที่สุกแล้วจะมีโพรงอากาศจำนวนมาก

ช่วงเวลาการมีดอกและผล:

-

คุณประโยชน์:

ใบ สามารถนำมาใช้ในงานจักสานทำเป็นเครื่องมือใช้สอยต่างๆ ได้ดี เช่น กระสอบ เสื่อ หมวก กระเป๋า ฯลฯ ดอก ใช้รับประทานได้ ทำให้ชุ่มชื่นหัวใจ ใช้เป็นยาแก้โรคในอก เจ็บอก เจ็บคอ

พื้นที่:

มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

โครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืช

การะเกด

รายละเอียดข้อมูล