ฐานข้อมูลทรัพย์กรชีวภาพ

ชื่อพื้นเมือง:

เพกา

ชื่อวิทยาศาสตร์:

Oroxylum indicum (L.) Benth. ex Kurz

ชื่อวงศ์:

วงศ์แคหางค่าง (วงศ์ไม้ปีบ)

ชื่อสามัญ:

Broken Bones Tree

ชื่ออื่น:

มะลิดไม้ มะลิ้นไม้ ลิดไม้ (เหนือ), ลิ้นฟ้า (เลย), หมากลิ้นก้าง หมากลิ้นซ้าง (ฉาน-เหนือ), กาโด้โด้ง (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี), ดอก๊ะ ด๊อกก๊ะ ดุแก (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน), เบโก (มาเล-นราธิวาส)

ประเภท:

ไม้ยืนต้น

รายละเอียดทั่วไป:

ไม้ยืนต้น กึ่งผลัดใบหรือไม่ผลัดใบ สูง 5-12 เมตร เรือนยอดเล็ก กิ่งเปราะหักง่าย เปลือกต้น สีน้ำตาลครีมอ่อน หรือเทาอ่อน แตกเป็นสะเก็ดสี่เหลี่ยม

ใบ:

ใบประกอบแบบขนนกสามชั้น ขนาดใหญ่ เรียงตรงข้ามรวมกันอยู่บริเวณปลายกิ่ง ใบย่อยรูปไข่หรือรูปไข่แกมวงรี กว้าง 4-8 ซม. ยาว 6-12 ซม.

ดอก:

ดอกช่อ ออกที่ปลายยอดก้านช่อดอกยาว ดอกย่อยขนาดใหญ่กลีบดอกสีนวลแกมเขียว โคนกลีบเป็นหลอดสีม่วงแดง หนาย่น บานกลางคืน

ผล:

ผลเป็นฝัก รูปดาบ เมื่อแก่จะแตก ภายในเมล็ดแบน สีขาว มีปีกบางโปร่งแสง

ช่วงเวลาการมีดอกและผล:

มิถุนายน – สิงหาคม

คุณประโยชน์:

ราก แก้ท้องร่วง แก้บิด แก้ไข้สันนิบาต เปลือกต้น ขับน้ำเหลืองเสีย ขับเลือดดับพิษโลหิต บำรุงโลหิต ฝักอ่อน ช่วยในการขับผายลม บำรุงธาตุ เมล็ด เป็นยาระบาย แก้ไอ ขับเสมหะ

พื้นที่:

มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

โครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืช

เพกา

รายละเอียดข้อมูล